Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για στόχους χωρίς να τα αγχώσουμε;

Η αρχή της νέας χρονιάς φέρνει πάντα μαζί της ένα αίσθημα ανανέωσης και προσδοκίας. Οι ενήλικες συχνά χρησιμοποιούν αυτό το διάστημα για να θέσουν στόχους και προκλήσεις και είναι φυσικό να θέλουν να μεταφέρουνε αυτή τη συνήθεια και στα παιδιά. Ωστόσο, η συζήτηση για στόχους με τα παιδιά χρειάζεται να γίνεται με προσοχή, ώστε να μην τους προκαλέσει άγχος ή πίεση.

Για τα παιδιά, ο στόχος δεν έχει την ίδια έννοια που έχει για εμάς τους ενήλικες. Δεν σκέφτονται μακροπρόθεσμα ούτε αξιολογούν την επιτυχία με όρους κοινωνικής αποδοχής ή επαγγελματικής κατάκτησης. Όταν η νέα χρονιά παρουσιάζεται ως αφετηρία «πρέπει» και «οφείλεις να καταφέρεις», τα παιδιά συχνά αισθάνονται ότι η αξία τους εξαρτάται από τις επιδόσεις τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, φόβο αποτυχίας και εσωτερική πίεση.

Ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσουμε για στόχους είναι να ξεκινάμε από τα ενδιαφέροντα και τα συναισθήματα του ίδιου του παιδιού. Αντί να ρωτήσουμε «Τι θέλεις να καταφέρεις αυτή τη χρονιά;», μπορούμε να ρωτήσουμε «Τι σου αρέσει να κάνεις;» ή «Τι σε κάνει να νιώθεις περήφανος;». Έτσι, οι στόχοι συνδέονται με την προσωπική χαρά και την περιέργεια και όχι με εξωτερικές απαιτήσεις.

Ιδιαίτερα στην αρχή της χρονιάς, είναι σημαντικό να δίνουμε έμφαση στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα. Η πρόοδος μέσα από μικρά βήματα, τα λάθη που γίνονται ευκαιρίες για μάθηση και η σταδιακή επίτευξη στόχων βοηθούν το παιδί να αισθάνεται ασφαλές και ικανό. Αντιθέτως, η πίεση για τελική επιτυχία ή συγκρίσεις με άλλους μπορεί να μετατρέψει την αρχή της χρονιάς σε πηγή άγχους.

Ο ρόλος του ενήλικα είναι καθοριστικός. Οι γονείς και οι σημαντικοί ενήλικες μπορούν να δώσουν το παράδειγμα δείχνοντας ευελιξία, υπομονή και θετική στάση απέναντι στη διαδικασία. Όταν το παιδί βλέπει ότι η αξία του δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την επίδοση, αλλά και από τη συμμετοχή και τη μάθηση, μπορεί να θέτει στόχους με χαρά και εσωτερικό κίνητρο.

Η νέα χρονιά είναι μια τέλεια ευκαιρία για μικρές αλλαγές και όνειρα. Ο πιο σημαντικός στόχος για ένα παιδί δεν είναι η τελειότητα ή η ολοκλήρωση, αλλά να νιώθει αρκετό, αγαπητό και ικανό. Μιλώντας για στόχους με ηρεμία, ενσυναίσθηση και σύνδεση με τα συναισθήματά του, μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά την ευκαιρία να ονειρεύονται, να προσπαθούν και να μεγαλώνουν χωρίς φόβο.